Nieuw in onze boekhandels, en recent nog een van de beste boeken volgens Humo: Dirk de Bekkers Het pesticidenparadijs. Over de impact van bestrijdingsmiddelen, verstrengelde belangen en misbruikte wetenschap! Wij legden De Bekker onze vragen voor. Lees over Ilja Leonard Pfeijffer, Patrick Radden Keefe en Annie M.G. Schmidt!

Met welke schrijver zou je op date willen? (En waarom.)

Met Ilja Leonard Pfeijffer. Ik stel me voor dat we met een stomende pasta voor onze neus, op een terras aan de Golf van Genua, zullen filosoferen over de staat van onze democratie. Ik ben benieuwd naar de oplossingen die Ilja zal aandragen voor de pesticidenproblematiek die ik in mijn boek beschrijf. Want in essentie gaat die problematiek óók over de afbrokkeling van onze democratie: het gemak waarmee de volksvertegenwoordiging, onafhankelijke wetenschap en het publieke belang worden omzeild door grote corporaties (zoals pesticidenfabrikanten) en zij zélf een plek aan tafel weten te bemachtigen bij het schrijven van de wetten en regels die ons moeten beschermen tegen hun activiteiten.
Ik voorzie dat ik aan het eind van de maaltijd zal worden getrakteerd op een uitgebreide rondleiding door de kronkelige caruggi in het historisch centrum, en ik even al mijn zorgen vergeet door me te verliezen in het door Ilja tot leven gewekte schilderij van de stad.

Welk boek dring je op aan je vrienden?

Empire of Pain van Patrick Radden Keefe. Een indrukwekkend onderzoek naar de duistere geschiedenis van de Sackler familie. Via het bedrijf Purdue Pharma verdiende de Sacklers vele miljarden aan OxyContin – een zeer sterke en verslavende pijnstiller die dankzij frauduleuze claims lange tijd als niet-verslavend werd verkocht. De gevolgen zijn immens: honderdduizenden opioïden-verslaafden en evenzoveel doden dankzij de als wondermiddel voorgeschreven oxy-pilletjes. De blootgelegde belangenverstrengeling tussen deze pharmafamilie, de regulerende instanties, politici, grote culturele instellingen en zelfs de rechterlijke macht is nauwelijks te bevatten. Een must-read voor iedere journalist, en een boek dat mij persoonlijk inspireerde tijdens mijn onderzoek naar de wondere wereld achter bestrijdingsmiddelen.

Welk boek maakte van jou een lezer?

Het moment dat ik voor het eerst écht diep geraakt werd door de schoonheid van een verhaal en de kunst van taal, was tijdens het lezen van Annie M.G. Schmidts Wiplala. Ik kan me herinneren dat ik als klein jongetje ziek op de bank lag en dit boek in mijn handen kreeg. In één klap las ik het uit. In de dagen daarna bleef ik maar nadenken over het prachtige taalgebruik. En nog altijd betovert het boek me. Niet voor niets heeft het een ereplek in mijn boekenkast. Fier staat het in een rijtje naast de boeken van Kafka, Hannah Arendt, Harry Mulisch en Roald Dahl.

Wie moet dit boek zeker lezen? (En waarom)

Iedereen wiens leven wordt beïnvloed door bestrijdingsmiddelen. Dat wil zeggen: iedereen. Allemaal profiteren we van de voordelen die pesticiden ons brengen. Denk aan goedkopere voedselproductie. Maar ook krijgen we allen te maken met de negatieve impact. Bestrijdingsmiddelen verspreiden zich door onze hele leefomgeving. Overal vinden we deze gifstoffen terug, tot in ons huisstof en de regen. Ze dringen door tot in ons bloed, sperma en onze moedermelk. Ons leven is met bestrijdingsmiddelen verweven geraakt. Ik hoop dat mijn boek kan bijdragen aan de start van het hoognodige ‘ontwevingsproces’. Of afkickproces, zo je wil.