Zonder het beeld gaat het niet. Zijn de jeugdromans op de Woutertje Pieterseprijsshortlist al geweldig ondersteund door beeld, Benny Lindelaufs wonderschone De vrouw en zijn hoofd kan niet zonder Ingrid Godons paginavullende illustraties.

• Update 24 maart: Benny Lindelauf & Ingrid Godon winnen de Boon 2026
• Bekijk de hele shortlist van de Woutertje Pieterseprijs 2025
• Lees Erica van Oosterhout over Het tegendeel van zorgen

Daarbij laten beide kunstvormen ruimte aan de lezer. Het verhaal is eenvoudig: een man is ziek. ‘Het hoofd wilde nog wel, maar het lijf niet meer.’ Is er een oplossing? ‘Misschien,’ zegt de arts. ‘Maar het is nogal rigoureus.’ Wat dan? Je merkt het pas de volgende pagina: ‘En zo gebeurde het dat de vrouw die avond thuiskwam met alleen het hoofd van de man.’ En dat werkt! Totdat de vrouw gaat lachen, gaat tobben en in de war raakt.

Rake zinnen, humor en misluksokken

Lindelauf, die de Woutertje Pieterseprijs tweemaal eerder won, voor Hele verhalen voor een halve soldaat (met Ludwig Volbeda, die nu zelfstandig genomineerd is) en De hemel van Heivisj, houdt het simpel, maar zijn zinnen zijn geestig en raak.

‘“Nu ben je echt het hoofd van ons gezin,” zei de zoon.
Hij had humor.
Wat vreemd was, want verder kwam dat in de familie niet voor.’

Of: ‘De vrouw had aangekondigd iets makkelijks te koken. Dat was haar specialiteit.’ Dan gaat ze dingen kwijtraken, en de sokken - voor wie maakte ze die ook eigenlijk - lukken niet meer. ‘Het werd de winter van de misluksokken.’

Grote gezichten die tot kijken aanzetten

Godon, internationaal befaamd door de reeks Nellie & Cezar, werkte eerder samen met André Sollie, won toen een Gouden Griffel, en later met Toon Tellegen. In De vrouw en zijn hoofd portretteert ze de vrouw en de man in zachte kleuren, de contouren met potlood aangegeven, of simpelweg uitgeknipt. Het zijn grote gezichten, met de kleine blauwe ogen ver uit elkaar en grote neuzen. Geen mooie mensen, wel lieve mensen. Mensen met beperkingen ook, en Lindelauf stipt dat ook wel aan, maar met de grootste gebreken kan je nog gelukkig zijn.

Er is geen onvertogen woord te lezen in dit boek, niets gruwelijks of grensoverschrijdends, en toch is het boek als 15+ gelabeld. Ik denk dat dit ook meer een kunst- dan kinderboek is, dat aanzet tot kijken én denken. Niet voor niets stond het boek, met Ludwig Volbeda’s Oever, op de longlist van de Ludoq voor het beste filosofische kinderboek. Denken over beperking en berusting. Is het wel waar, wat de vrouw en de man zeggen: ‘Het is wat het is’?

Daan Stoffelsen is webshopmanager van athenaeumscheltema.nl en vader van twee.