Valentijnsdag! En wat is er nou romantischer dan een leesclub voor twee? Koop een boek voor jezelf, en verras je geheime Valentijn met hetzelfde boek plus een avondje samen lezen in een romantisch café.
Wat zijn de meest romantische boeken? Wij vroegen het onze collega's, die de liefde, zoals het hoort, breed opvatten. Van vriendschap tot universele liefde, van Rhijnvis Feith tot Frank O'Hara: dit zijn onze tips!
- Bekijk ook eerdere romantische boekentips
- Bekijk ook de Valentijnstips van 2026 (en de tips voor Galentine's Day)
- Lees een fragment uit Ossenkop
- Lees Reny over Open water
- Lees Annetje en Daan over Hogere machten
- Lees Anneke en Bob over Café Dorian
- Lees Cisca Dresselhuys over Trots en vooroordeel
- Lees een fragment uit Niemand in de stad
Alex (Het Martyrium): Manik Sarkar, Ossenkop
Een beetje een gekke tip voor Valentijnsdag, maar in feite gaat het over de liefde voor het ambacht, die misschien wel groter is dan de liefde voor een partner.
Bart (Zuidoost): Shon Faye, Love in Exile
Als transvrouw dacht Shon Faye dat ze altijd een balling zou zijn van de liefde. Tot ze erachter kwam dat ons begrip van liefde, dat sterk bepaald wordt door het kapitalisme, eigenlijk voor iedereen (ook cisgender/hetero) beklemmend is. In haar memoir Love in Exile, dat veel theorie uit bell hooks' klassieker All About Love haalt, pleit Shon Faye voor een breder begrip van liefde, met meer aandacht voor gemeenschappen en vrienden. Hoopvol en verhelderend!
Charlize (Zuidoost): Caleb Azuma Nelson, Open Water
Twee vrienden dansen om elkaar heen wachtend tot ze het aandurven om samen nieuw terrein te betreden.
Christy (kunstafdeling, Spui): Michael Peppiatt, Giacometti in Paris
Ik voel in de eerste plaats veel liefde voor Giacometti. Maar dan is Parijs ook nog eens de stad van de liefde, is dit kunstenaarsleven vol van tragische liefdes en is dit simpelweg een heel mooi boek.
Daan (webredactie): Jane Austen, Trots en vooroordeel
Wat romantiek is, wat liefde, dat kan elk moment en bij iedere geliefde vooral weer anders is. In Joost de Vries' Hogere machten blijft een boek lang de spanning tussen Welmoed en Louise, een hardnekkige intercontinentale affaire. ‘Dit is niet de laatste keer dat we seks hebben, had ze gezegd de eerste keer dat ze seks hadden,’ schrijft hij. Hoewel de scène waarbij De Vries dat noteert bijna seksloos is, er wel een erectie wordt benoemd (waarom hard gelachen kan worden) maar geen stukje huid of haartje, is dat een geweldige zin. Een belofte die de strijd aangaat met elke vanzelfsprekendheid in een seksuele verhouding.
Of liever Gilles van der Loo's Café Dorian? Daarin is schrijven, vertellen, een liefdesdaad an sich: de vertelster construeert een leven voor de verdwenen vader van haar kind, en gunt hem het beste, mooie, lieve mensen, en - uiteindelijk - een nieuwe geliefde.
Maar misschien moet ik verder terugkijken dan 2024. Ik las Jane Austens Trots en vooroordeel weer, nu in de vertaling van Annelies Roeleveld en Margret Stevens, en werd verrast door de humor, het ongemak en de overtuigingen. En ik besloot dat hoezeer romantische liefde toen en nu ook bepaald wordt door morele en sociale omstandigheden, door uiterlijk- en toevalligheden, humor alle aannames ontwricht - en meer Valentijnsdagen samen garandeert.
Daphne (geschiedenis, Spui): Rhijnvis Feith, Julia
Romantischer dan Rhijnvis Feiths Julia kán bijna niet! In dit liefdesverhaal uit 1783 vliegen de sentimentele uitroepen je om de oren.
Iets doen voor jou, mijn Julia? Alles! Spreek, zeg wat je zou willen dat ik deed, en zelfs voor mij zal alles wat onmogelijk is mogelijk worden. Ja, ik zal leven en niet totaal ongelukkig zijn, omdat jij mij liefhebt.
En dat gaat zo nog een heel tijdje door... Valentijnsdag is er niks bij.
Ook staat de roman bol van typografische experimenten, zoals gedachtestreepjes, uitroeptekens, vraagtekens en puntjes om emotie te suggereren. Dat lijkt voor ons moderne lezers vaak wat veel van het goede, en daarom hertaalde Arjen van Meijgaard het boek in hedendaags Nederlands. Met toevoeging van een parodie door een van Rhijnvis' tijdgenoten!
Maite (webredactie): Dola de Jong, De thuiswacht
Of het echt over romantiek gaat betwijfel ik, maar deze roman staat bol van liefde en verliefdheid. Verliefdheid zoals die werkelijk is: ongrijpbaar, verlangend en verwarrend. Die betovering waardoor je dingen doet die je zelf niet begrijpt; verhuizen naar Zandvoort bijvoorbeeld, wat hoofdpersoon Bea doet voor haar (platonische) vriendin Erica, met wie ze eerder als huisgenoten samenwoonde op een etage in Amsterdam. De twee, hoe verschillend ook, raken aan elkaar verslingerd, doen elkaar pijn, en vinden elkaar dan weer. Nooit wordt het echt, en bovendien staat de oorlog op uitbreken. Zelden las ik liefde (of de liefde die vriendschap heet) zo goed beschreven als hier, subtiel en allesomvattend tegelijk. Een waanzinnig goed boek.
Marc (Nieuwscentrum): Lez Spread the Word
Lez spread the word (lstw) is een prachtig magazine over de liefde van queer vrouwen met als cover story van het huidige nummer (#9) een artikel over lesbian seniors. Zie de prachtige vrouwen op leeftijd op de cover, tussen de bloemen in hun tuin met de hond - zulk beeld zie je niet veel, te weinig in feite. lstw #9 zet oudere lesbische stellen in de spotlight. De portrettenserie bij het artikel is liefdevol, stoer en ontroerend: een kleinood.
Nathaly (Zuidoost): Stéphane Marie, Tuinen in Parijs
Als ik aan de liefde denk, denk ik aan Parijs, dé stad van l'amour. Flaneren door de Parijse tuinen is ook een van mijn lievelingsbezigheden tijdens mijn bezoek. Weg van al die toeristen die mij eeuwig voor de voeten lopen. Een romantische wandeling met je lief door de mooiste tuinen die deze stad te beiden heeft.
P.S. We nemen altijd een fles goede wijn, dat is extra genieten!
Parel (Spui): Frank O’Hara, Selected Poems
O’Hara is naar mijn mening de meest oprechte romanticus van de hele Beatgeneratie. Hij werkte als conservator in het MoMA en schreef zijn gedichten tijdens de lunchpauze. Vol rake observaties, schoonheid van alledaagse dingen, New York en queer liefde.
Tyron (Spui): Philip Huff, Niemand in de stad
Dat is zo'n prachtig boek, ik heb het wel drie keer gelezen. Natuurlijk gaat het over een geliefde en een affaire, maar ook over de verhouding tot zichzelf. Je ziet gewoon hoe het lichaam van de hoofdpersoon op de spanningen reageert. Dat maakt de roman heel universeel: het gaat over relaties in het algemeen.