Maurits de Bruijn staat met Man maakt stuk op de shortlist van de Libris Literatuurprijs, die 19 mei wordt uitgereikt. Én hij heeft net Geweten geschreven. Tijd voor 3 + 1 vragen. Lees over Marlen Haushofer, Curtis Sittenfeld, Mosab Abu Toha en Man maakt stuk.
- Man maakt stuk staat op de shortlist van de Libris Literatuurprijs 2025
- Lees een fragment uit Man maakt stuk
- Lees Femke Heemskerks aanbeveling van Op de sofa
- Lees een fragment uit De achterkant van de zon
- Lees een fragment uit Broer
- Ook schrijvers Fien Veldman en Lola Lafon en (oud-)boekverkoper Isabella zijn fan van De wand
- Lees ook Lynn van der Zaag over De wand
Welk boek houdt je op de been in moeilijke tijden?
De wand van Marian Haushofer. Een vrouw worstelt zich na een ramp door een mensloze wereld in gezelschap van een hond en een kat. Deze roman laat zien hoeveel er kan bestaan tussen mens en natuur, zonder een uitwisseling van woorden, zonder validatie van anderen, zonder antwoorden. Het is niet dat ze niks mist, maar ze blijkt een onverwoestbare kern te bezitten, waaraan de lezer zich mag laven.
Welk boek heeft je hardop doen lachen?
You Think It, I’ll Say It van Curtis Sittenfeld. Tien korte verhalen die stuk voor stuk draaien om ongemak dat zich genadeloos door me heen sneed. Een verzameling scenario’s die compleet hedendaags, soms schrijnend maar altijd humoristisch zijn.
Welk boek dring je op aan je vrienden?
Op dit moment is dat Forest of Noise van Mosab Abu Toha [update: winnaar van de Pulitzer Prize for Commentary]. Ik doe het iedereen cadeau, want wat een gedichten! Abu Toha is een Palestijnse schrijver, uit Gaza. Zijn werk is een getuigenis van een leven onder de bezetting. Uit ‘We Are Looking for Palestine’: ‘Sir, we are not welcome anywhere. Only cemeteries don’t mind our bodies.’
Waar genoot je het meeste van tijdens het werken aan dit boek?
Als ik eerlijk ben: het gehele proces. Het schrijven en uitdenken van Man maakt stuk heeft voor een ongelofelijk plezier gezorgd. Ik genoot ervan de wereld te bezien door Davids ogen, zijn vileine innerlijke stem te horen en een plot vorm te geven dat recht deed aan de eerste pagina’s – waarop ik de lezer nogal wat beloofde. Er was vrijwel niets waarvan ik niet genoot, en: ik mis het.