Isa Davids schreef met Yenta het Athenaeum Boek van de Maand april! We legden haar onze vragen voor. Lees over Italo Calvino en Susan Sontag, Saul Bellow, Thea Beckman, Laurent Binet, Gianfranco Calligarich, Katie Roiphe en Yael van der Wouden.

Met welke schrijver zou je op date willen?

Dat zijn, vrees ik, alleen maar dode schrijvers. Ik ben gek op Italiaanse literatuur, dus wellicht Italo Calvino. Zijn werk ligt ook op mijn nachtkastje, dus dat is meteen een goede ijsbreker. Al was hij geloof ik niet zo sexy als bijvoorbeeld John Steinbeck. Misschien dan toch een platonische date met Susan Sontag in Washington Square Park, mag dat?

Welk boek houdt je op de been in moeilijke tijden?

De avonturen van Augie March, met klem. De hoofdpersoon, Augie, is opportunistisch en pragmatisch, maar laat zich vooral verwonderen door de wereld om hem heen. Alsof hij een experiment leeft. Hij vangt alle klappen van het leven op met een vorm van nieuwsgierigheid, waar we volgens mij veel van kunnen leren.

Welk boek heeft je leven veranderd?

Misschien een beetje cliché, maar Hasse Simonsdochter van Thea Beckman heeft ongelooflijk veel indruk gemaakt als kind. Hasse was vrijgevochten, jongensachtig en moedig. Ze was mijn eerste literaire rolmodel. Dat afzetten tegen de meute hoorde ook een beetje de tijd waarin we toen leefden. Volgens mij heet zoiets tegenwoordig pick me-gedrag. Maar so be it.

Welk boek had je zelf willen schrijven?

Oef, nou een heleboel. Ik vind HHhH van Laurent Binet zo vindingrijk geschreven, of De laatste zomer in de stad van Gianfranco Calligarich.  Ik ben een beetje bevooroordeeld over Katie Roiphe, omdat ze me dierbaar is. Maar haar essays, zoals The Power Notebooks,  vind ik geweldig. Ze heeft een heel spitsvondige en rijke vertelvorm. Daar ben ik wel jaloers op. De bewaring van Yael van der Wouden vond ik ook heel goed.

Waar genoot je het meeste van tijdens het werken aan dit boek?

Karakters kneden. Ik kon uren werken aan een bepaalde tik of gelaatstrek bij het uitwerken van een personage. Vervelende mensen werden ook ineens heel bruikbaar, want die horkerigheid kon ik makkelijk verwerken in m’n boek.