Nu in onze boekhandels: Rob Riemens Het woord dat de dood verslaat. Verhalen over ware grootheid! Lees nu de eerste pagina’s en koop dat boek.

We leven in verwarrende tijden, getekend door politiek extremisme, polarisatie en machtshonger. Soms lijkt het Westen vergeten wat het betekent om mens te zijn. Het woord dat de dood verslaat is een hartstochtelijke verdediging van cultuur, lezen en waardigheid als vormen van verzet tegen de hedendaagse barbarij.

Op indrukwekkende wijze laat Rob Riemen zien hoe de recente Europese geschiedenis werd getekend door geweld en massahysterie en stelt daartegenover de schrijvers, dichters, filosofen, wetenschappers en kunstenaars die een grootheid vertegenwoordigen die niet door macht, maar door morele integriteit wordt gevormd. Primo Levi, die Auschwitz overleefde, schreef later dat sommige verzen van Dante voor hem levensreddend waren geweest, woorden die de dood hadden verslagen.

Tegenover de cultuur van de dood, de afgoderij van de kwantiteit en de verleiding van het nihilisme plaatst Riemen een literair werk dat, net als de leerdichten van weleer, een nieuw bewustzijn bij de lezer wil opwekken. In dit boek stelt hij de herontdekking van een 'adel van de geest' voor: de kunst van het leven met waardigheid, liefde en mededogen.

Proloog

De aandachtige toeschouwer was het al opgevallen dat er vanuit de coulissen op het toneel van het theater van de wereld een schaduw viel die langzaam maar zeker als een duistere vlek almaar groter werd. En met het groter worden van de schaduw neemt ook het geluid toe. Aanvankelijk klinkt het als onbestemd gerommel in de verte, maar naarmate de tijd verstrijkt, blijkt dat het het geluid is van steeds luider wordend gejuich. Dan opeens verdwijnt de schaduw. In het felle licht van de schijnwerpers, op een oorverdovende wijze massaal toegejuicht, verschijnt daar het onmiskenbare figuur Grootheid. En Grootheid is zo allesoverheersend, zo dominant dat er nauwelijks nog plaats voor iets anders is op het wereldtoneel. Alles staat in het teken Grootheid.
Het is dan ook niet verrassend dat anno 2025 vanuit de coulissen een parade van vlaggendragers, als figuranten van Grootheid, het schouwtoneel van de wereld opkomt die hun land weer groot willen laten zijn. Vanaf de rechterzijde van het toneel, voorop trots Donald J. Trump. Achter zijn brede schouders de kleine Poetin die op schoenen met verhoogde hakken loopt om er toch wat groter uit te zien, direct gevolgd door de Hongaar Orbán wiens colbertjasje strak om zijn grote buik zit. Daarachter weer Erdoğan die voor de gelegenheid een fez heeft opgezet en zich duidelijk ongemakkelijk voelt bij het feit dat hij wordt gevolgd door Netanyahu met diens keppeltje. Achter hem, in zijn koninklijke Arabische klederdracht, de immer glimlachende Mohammad bin Salman al-Saoed, beter bekend als kroonprins MBS, en de streng kijkende generaal Sisi uit Egypte. Nog tal van figuren volgen, niet allemaal even bekend, met uitzondering dan van Modi in zijn traditionele Indiase kledij, en madame Le Pen, die overduidelijk erg trots is in deze rij grote namen te mogen meemarcheren. Vanaf de linkerzijde komt nogal houterig Xi Jinping aan lopen, direct gevolgd door de bolle Kim Jong-un met naast hem zijn vilein kijkende zusje Kim Yo-jong. Achter hen, alsof het een paar is, Maduro uit Venezuela en parmantig aan zijn zijde Claudia Sheinbaum uit Mexico, en daarachter weer, stoer op cowboylaarzen en met een wilde haarbos, Javier Milei uit Argentinië.
Nog tal van andere personen lopen mee, maar onze aandacht wordt alweer getrokken naar het feit dat Grootheid een hoogmis aan het opvoeren is voor de aanbidding van zijn godheid: het Grote Getal, en hij verordonneert dat alles en iedereen het Grote Getal zal vereren.
Enthousiast komen influencers naar voren en zij buigen diep voor deze godheid, goed wetende dat zij hun invloedrijke positie enkel en alleen te danken hebben aan de almacht van deze godheid. Onder de influencers zien we uiteraard tal van celebrity’s die zich nadrukkelijk wat afzijdig willen houden van hen die vooralsnog niet meer zijn dan een mediapersoonlijkheid. Niet verrassend zien we tal van economen en bankiers ook hun diepe respect betuigen voor de godheid Grote Getal die zij vol ontzag ‘Mammon’ noemen. In de bonte stoet van aanbidders komt ook een vreemde mengeling van allerlei figuren naar het altaar van het Grote Getal gelopen die, alsof het een Evangelie is dat bewierookt moet worden, elk een lijst hoog houden met daarop in dikke vette letters geschreven top. Plechtig is het optreden van hen die zichzelf als de politieke en maatschappelijke elite beschouwen en die voor het Grote Getal hun credo herhalen dat alles wat zich in de wereld voordoet niets anders dan een getal is, en dat er niets beter is dan het Grote Getal waar ieder zich aan zou moeten onderwerpen. Het publiek reageert welhaast extatisch wanneer met veel bravoure Elon Musk het wereldtoneel oploopt. Hij heeft zich voor de grap (of zou hij het menen?) gehuld in een Supermanpak met daarop een grote x. Beetje sneu is het kostuum van Zuckerberg die mede door zijn geringe postuur eruitziet als het knechtje van Batman, Robin. Jeff Bezos, die qua originaliteit niet wil onderdoen voor Musk, en trouw aan het werk dat hij ooit met het meeste plezier las, heeft zich gekleed in het rode jasje en met de zwarte hoge hoed van Dagobert Duck. Zelfs het brilmontuurtje van zijn grote held is hij niet vergeten op te zetten!
Ondertussen zien we dat Grootheid zo nu en dan gedaantewisselingen ondergaat. Op het ene moment neemt Grootheid in felle, welhaast oogverblindende kleuren, de gedaante aan van Macht, dan weer van Overheersing, Imperium, of Rijkdom.
Het is zo een bonte kermis die door een dolenthousiast publiek wordt toegejuicht, dat we pas na enige tijd in de gaten hebben dat aan de linkerzijkant van het schouwtoneel een vrouwenfiguur ons nadrukkelijk wenkt om naar voren te komen. Iets meer naderbij gekomen zien we dat het een jonge vrouw is, mager, gekleed in een eenvoudig flanellen jurkje. Ze heeft golvend zwart haar, een vriendelijk gezicht en haar bril heeft vrij grote ronde glazen. Zodra we binnen gehoorsafstand zijn en haar ons in het Frans horen toespreken, is duidelijk te zien dat zij een schim is! Onmiskenbaar de schim van de Franse briljante filosofe Simone Weil die al jong, vierendertig jaren oud, in augustus 1943 is overleden.
‘Pourquoi vous êtes ici?’ is onze verbaasde uitroep. ‘Waarom bent u hier?’
‘À cause de vous!’ is haar antwoord. ‘Voor U!’ Gehaast eraan toevoegend: ‘Ik ben niet alleen gekomen en veel tijd wordt ons niet gegund om vanuit het schimmenrijk hier op het wereldtoneel weer te verschijnen. Luister!’ En met een knik van haar hoofd wijzend op Grootheid zegt ze: ‘Il est faux! Hij is nep!’
‘Grootheid is nep?’
‘Nep! Volmaakte nep! Er is ware en valse grootheid, en hij daar op het wereldtoneel met zijn hoogmis voor het Grote Getal is niets anders dan de valse grootheid.’

[…]

Copyright © 2025 Rob Riemen/Uitgeverij Balans, Amsterdam