Wat is het ideale vakantieboek? We vroegen het aan onze favoriete schrijvers, de beste lezers, zoals Maartje Wortel, Roxane van Iperen, Nadia de Vries, Tessa Leuwsha, Lara Taveirne, Gilles van der Loo, Edward van de Vendel, Philip Dröge, Jan Postma, Thomas Heerma van Voss,  Denker der Nederlanden David Van Reybrouck, en de winnaar van de Socratesbeker, Tim Franssen. 

Ze tippen boeken van Adichie tot Zweig, over kapitaal en schaarste, grappig en indringend.

Maartje Wortel: Judith Hermann, Thuishaven (vertaling Herman Vinckers) & Nadia de Vries, Overgave op commando

Thuishaven van Judith Hermann, een ontzettend goed geschreven boek, gaat over een vrouw die een (half) leven achterlaat, en daar gaat vakantie uiteindelijk ook over. In het beste geval kan je altijd terug naar huis. Maar wat betekent thuis eigenlijk? Soms kom je daar ook achter door simpelweg thuis te blijven en stil te staan bij de tijd die voorbij is. Verder tip ik ook graag een van de bijzonderste schrijvers van Nederland: Nadia de Vries en haar recent verschenen Overgave op commando. Een boek over een meisje dat opgroeit aan de kust, onder de rook van een staalfabriek, dat vermoedelijk niet vaak op vakantie kan gaan vanwege haar sociale klasse. In plaats daarvan ziet ze andere toeristen komen en gaan, en probeert ze op alle mogelijke manieren weg te komen uit haar situatie.

Kortom: twee boeken die zowel over de mogelijkheden en onmogelijkheden van zowel thuisblijven als weggaan gaan.

Edward van de Vendel: Lina Maja Ernst, Onder vrienden (vertaling Femke Muller)

Een boek als een Deense film, maar dan met de mooiste zinnen en de scherpste observaties.

Van de Vendel drukte ons op het hart om zijn P.S. niet te publiceren, maar deze tip doet niemand pijn: ‘(En verder heb ik de verleiding weerstaan om niet de eerste roman van mijn eigen uitgeverij te kiezen, Mijn bonzende leven van Kim Ae-ran, vertaald door Mattho Mandersloot. Zoooo geschikt als summer read. Dus ik hoop van harte dat iemand anders die kiest!)’

 

Roxane van Iperen: Stefan Zweig, De wereld van gisteren (vertaling Willem van Toorn) & Chimamanda Ngozi Adichie, Dream Count (vertaling Adiëlle Westercappel)

In Zweigs laatste boek voor zijn zelfverkozen dood in Brazilië (1942), gevlucht voor het naziregime, schetst hij het Europa van zijn dromen: progressief en humanistisch - tot twee wereldoorlogen als uitbarstingen van ‘collectieve bestialiteit’ daar een bruut einde aan maken. Een boek dat ik blijf herlezen, en dat helaas steeds actueler wordt als terugblik op een wereld van zekerheid, die een luchtkasteel blijkt te zijn. Én ik tip Dream Count van Ngozi Adichie, over de ervaringen van vier vrouwen die niet in de norm passen. Eén verhaallijn is gebaseerd op het kamermeisje dat in 2011 een verkrachtingszaak aanspande tegen de Franse politicus Dominique Strauss-Kahn.

David Van Reybrouck: Stephen Markley, Deluge

Wie echt wil wegduiken in een rijk, eindeloos, heerlijk geschreven boek, kan ik alleen maar Deluge van Stephen Markley aanbevelen, een dystopische roman van bijna 900 bladzijden over klimaatverandering. Ik ben er zelf volop in bezig en vind het prachtig hoe hij begint in het heden dat we kennen en langzaam opschuift in de tijd. Wat The Corrections (Jonathan Franzen) was voor het begin van de 21ste eeuw, is Deluge voor het tweede kwart van deze eeuw. Groots, meeslepend en duizelingwekkend. De eerste honderd bladzijden zijn even doorbijten, maar dan ben je vertrokken.

Tessa Leuwsha: Percival Everett, James (vertaling Peter Bergsma)

James is een hervertelling van de Amerikaanse klassieker Adventures of Huckleberry Finn door Mark Twain, maar dan verteld vanuit slaaf Jim. Het boek geeft inzicht in het trieste slavernijverleden van Amerika, maar is evengoed een spannende avonturenroman.

Tim Fransen: Claire Alet & Benjamin Adam, Kapitaal & ideologie. Naar het boek van Thomas Piketty (vertaling Toon Dohmen)

De graphic novel bij het baanbrekende werk van rockstereconoom Thomas Piketty. Rijk met ideeën waar het tijdens de komende verkiezingsstrijd eigenlijk over zou moeten gaan, ook nog eens in toegankelijke, geestige stripvorm, opdat het uw welverdiende vakantiegevoel niet zal verpesten.

Nadia de Vries: Penelope Lively, Heat Wave

Een heerlijke roman over twee dingen die een mens tot waanzin kunnen drijven: de brandende hitte, en een geliefde die vreemdgaat.

Philip Dröge: Evelyn Waugh, Decline and Fall

Ooit las ik dat het ideale vakantieboek een roman is die net als een cocktail op het strand smaakt: licht, verfrissend, maar met een klein beetje bite. Wat mij betreft voldoet Evelyn Waugh met Decline and Fall daaraan.

Thomas Heerma van Voss: Geoff Dyer, Uit pure woede (vertaling Ico Verheyen)

Een recente ontdekking. Heel slim, heel grappig, en daarmee een heel gelaagd verslag van een depressieve neuroot die zoekt en hunkert zonder precies te weten waarnaar.

Jan Postma: Norman Rush, Mating

Twee jaar geleden, tijdens de eerste zomer waarin mijn kinderen zichzelf eindelijk een beetje konden vermaken en er even geen zwembad in de buurt was waar ik ze koste wat het kost bij moest zien weg te houden, was Norman Rush’ vuistdikke liefdesroman Mating (1991) het eerste vakantieboek in eeuwen. Over het leven als een verzameling (on)mogelijke verlangens; grappig en intellectueel uitdagend.

Lara Taveirne: Marieke Groen, Het verhaal van mijn schaarste

Jo Komkommer, schrijver van De terugkeer van de charlatan, een boek waarin hij zoals de betere diareeks herinneringen in de juiste kleuren weet te vangen, is mijn persoonlijke tipgever. De boeken die hij me aanraadt, koop ik altijd meteen blind. Zo ook Het verhaal van mijn schaarste van Marieke Groen, dat ik verbijsterd en aangeslagen heb uitgelezen in één nacht. Ik ijver ervoor om alle dure prijzen voortaan naar deze schrijfster te laten gaan. In plaats van weer maar eens naar een auteur die al in een palazzo woont of een rijke erfgenaam aan de haak heeft geslagen. Marieke Groen schrijft over schaarste, maar doet dat met zwier en taalrijkdom. Een belangrijk boek, van een zeer belangrijke schrijver.

Gilles van der Loo: Paul Murray, The Bee Sting / De bijensteek (vertaling Dirk-Jan Arensman)

Zeer dikke boeken vind ik vaak topzwaar, maar in The Bee Sting is geen bladzijde teveel. Stilistisch supersterk, met zeer geloofwaardige personages die ieder in hun eigen register een nieuwe laag in hetzelfde verhaal aanbrengen. Een mooi plot dat het literaire niet domineert. Ongelooflijk knap gedaan en goed voor minstens drie dagen aaneengesloten hangmatleesplezier (als je geen kleine kinderen mee op vakantie hebt).